اگر تصمیم به مهاجرت گرفتهاید، احتمالاً یکی از اولین سؤالهایی که با آن روبهرو شدهاید این بوده است:
برای مهاجرت چقدر باید انگلیسی بلد باشم؟
سؤال خوبی است، اما شاید سؤال مهمتر این باشد:
«اصلاً قرار است بعد از مهاجرت از زبان انگلیسی در چه موقعیتهایی استفاده کنم؟»
بسیاری از افراد تصور میکنند زبان انگلیسی فقط برای گرفتن نمره آیلتس یا قبولی در آزمونهای زبان لازم است. به همین دلیل، تمام تمرکز خود را روی حفظ لغات، حل تست و آمادگی برای امتحان میگذارند.
اما واقعیت این است که زندگی بعد از مهاجرت تازه از روزی شروع میشود که آزمون تمام شده است.
از اولین تماس با صاحبخانه برای اجاره خانه گرفته تا مراجعه به پزشک، افتتاح حساب بانکی، شرکت در جلسه کاری، صحبت با همکاران، خرید از فروشگاه یا حتی پیدا کردن اولین دوست، همه این موقعیتها به مهارت واقعی شما در زبان انگلیسی وابسته هستند.
به همین دلیل، هدف از یادگیری زبان برای مهاجرت نباید فقط گرفتن یک مدرک باشد؛ بلکه باید توانایی برقراری ارتباط در زندگی واقعی باشد.
در تاکرو نیز دقیقاً همین دیدگاه را دنبال میکنیم. یادگیری زبان زمانی ارزشمند است که بتوانید از آن در موقعیتهای واقعی استفاده کنید؛ نه اینکه فقط در یک آزمون نمره خوبی بگیرید.
در این راهنمای جامع، هر آنچه برای یادگیری زبان انگلیسی با هدف مهاجرت نیاز دارید را بررسی میکنیم؛ از انتخاب سطح مناسب و آزمونهای زبان گرفته تا بهترین روش یادگیری، منابع کاربردی، اشتباهات رایج و برنامهریزی برای رسیدن به هدفتان.
چرا یادگیری زبان انگلیسی برای مهاجرت ضروری است؟
وقتی صحبت از مهاجرت میشود، معمولاً ذهن افراد به سمت ویزا، مدارک، دانشگاه یا پیدا کردن شغل میرود. اما حقیقت این است که زبان، مهمترین ابزار شما برای ساختن یک زندگی جدید است.
فرض کنید به کشور مقصد رسیدهاید.
اولین روز باید:
- از فرودگاه خارج شوید.
- مسیر محل اقامت را پیدا کنید.
- با راننده تاکسی صحبت کنید.
- قرارداد اجاره خانه را بخوانید.
- برای خرید سیمکارت اقدام کنید.
- حساب بانکی باز کنید.
- برای دریافت خدمات درمانی ثبتنام کنید.
حالا تصور کنید نتوانید بهراحتی سؤال بپرسید یا پاسخ دیگران را متوجه شوید.
در چنین شرایطی، حتی سادهترین کارهای روزمره میتوانند استرسزا شوند.
از سوی دیگر، افرادی که زبان انگلیسی را بهخوبی یاد گرفتهاند، معمولاً سریعتر با محیط جدید سازگار میشوند، راحت تر شغل پیدا میکنند، روابط اجتماعی بهتری میسازند و اعتماد به نفس بیشتری در زندگی روزمره دارند.
به همین دلیل، زبان انگلیسی را نباید صرفاً یک مهارت آموزشی دانست؛ بلکه باید آن را یکی از مهم ترین ابزار های موفقیت پس از مهاجرت در نظر گرفت.
برای مهاجرت به چه سطحی از زبان انگلیسی نیاز داریم؟
یکی از پرتکرارترین سؤال های زبان آموزان این است:
برای مهاجرت باید تا چه سطحی زبان بخوانم؟
پاسخ این سؤال به هدف شما از مهاجرت بستگی دارد.
کسی که قصد سفر کوتاهمدت دارد، به سطح متفاوتی نسبت به فردی که میخواهد در یک شرکت بینالمللی مشغول به کار شود نیاز خواهد داشت.
جدول زیر میتواند دید کلی خوبی به شما بدهد.
| هدف | سطح پیشنهادی |
|---|---|
| سفر و گردشگری | A2 |
| زندگی روزمره | B1 |
| مهاجرت کاری | B2 |
| تحصیل در دانشگاه | B2 تا C1 |
| محیطهای تخصصی و حرفهای | C1 |
البته این جدول یک راهنمای کلی است.
ممکن است دو نفر هر دو در سطح B1 باشند، اما یکی بتواند بهراحتی مکالمه کند و دیگری فقط قواعد گرامری را بداند.
به همین دلیل، صرفاً دانستن سطح CEFR کافی نیست؛ بلکه باید بتوانید از دانستههای خود در موقعیتهای واقعی استفاده کنید.
آیا همه مهاجران به مدرک زبان نیاز دارند؟
خیر.
این یکی از باورهای اشتباهی است که بین بسیاری از متقاضیان مهاجرت وجود دارد.
لزوم داشتن مدرک زبان کاملاً به نوع مهاجرت بستگی دارد.
مهاجرت تحصیلی
در بیشتر دانشگاهها ارائه مدرک زبان مانند IELTS، TOEFL یا PTE الزامی است.
مهاجرت کاری
بعضی کشورها و شرکتها مدرک زبان میخواهند، اما بسیاری از کارفرماها بیشتر از مدرک، مهارت واقعی شما را ارزیابی میکنند.
ممکن است در مصاحبه شغلی هیچکس درباره نمره آیلتس سؤال نپرسد، اما اگر نتوانید درباره تجربه کاری خود صحبت کنید، شانس استخدامتان کاهش پیدا میکند.
مهاجرت سرمایه گذاری یا استارتاپ
در برخی برنامههای مهاجرتی مدرک زبان الزامی نیست، اما برای مدیریت کسبوکار و برقراری ارتباط، تسلط به زبان انگلیسی یک مزیت بسیار مهم محسوب میشود.
مهاجرت خانوادگی
در بسیاری از پروندههای خانوادگی ممکن است الزام قانونی برای مدرک زبان وجود نداشته باشد، اما برای زندگی در کشور مقصد همچنان به زبان نیاز خواهید داشت.
بنابراین حتی اگر مدرک زبان برای پرونده مهاجرت شما ضروری نباشد، یادگیری زبان همچنان یک سرمایهگذاری ارزشمند برای آینده شما خواهد بود.
آیلتس، تافل، PTE یا مهارت واقعی؟
بسیاری از زبانآموزان یادگیری زبان را با آمادگی برای آزمون اشتباه میگیرند.
در حالی که این دو موضوع کاملاً متفاوت هستند.
آزمونهایی مانند:
- IELTS
- TOEFL
- PTE
- Duolingo English Test
ابزارهایی برای سنجش مهارت زبان هستند؛ نه خودِ مهارت.
به عبارت دیگر، این آزمونها بررسی میکنند که امروز در چه سطحی قرار دارید، اما باعث نمیشوند بهطور خودکار بتوانید در محیط کار یا زندگی روزمره ارتباط مؤثر برقرار کنید.
برای مثال، ممکن است فردی نمره آیلتس ۷ داشته باشد، اما هنگام تماس با پزشک یا صحبت با صاحبخانه دچار مشکل شود.
در مقابل، فرد دیگری شاید هیچوقت در آزمون آیلتس شرکت نکرده باشد، اما بتواند ساعتها در محیط کار به زبان انگلیسی مذاکره کند.
بهترین حالت این است که هر دو هدف را همزمان دنبال کنید:
- یادگیری زبان برای استفاده واقعی
- آمادگی برای آزمون در صورت نیاز
این رویکرد باعث میشود نهتنها مدرک موردنیاز را دریافت کنید، بلکه پس از مهاجرت نیز بتوانید از زبان بهصورت کاربردی استفاده کنید.
مهم ترین مهارت های زبان برای مهاجرت
زبان انگلیسی از چهار مهارت اصلی تشکیل شده است:
- Speaking
- Listening
- Reading
- Writing
همه این مهارتها مهم هستند، اما اهمیت آنها در زندگی واقعی یکسان نیست.
Speaking
اگر نتوانید صحبت کنید، بسیاری از ارتباطات روزمره برایتان دشوار خواهد شد.
Listening
درک صحبت دیگران شاید حتی از صحبت کردن هم مهمتر باشد.
شما هر روز باید صحبت همکاران، فروشندگان، پزشکان، کارمندان بانک و افراد مختلف را متوجه شوید.
Reading
خواندن قراردادها، فرمها، تابلوها، ایمیلها و پیامهای اداری بخشی از زندگی روزمره شما خواهد بود.
Writing
از ارسال ایمیل گرفته تا تکمیل فرمهای اداری و نوشتن پیامهای کاری، مهارت نوشتن نیز نقش مهمی در زندگی پس از مهاجرت دارد.
نکته مهم این است که این چهار مهارت نباید جدا از هم آموزش داده شوند.
اگر فقط روی گرامر یا حفظ لغات تمرکز کنید، احتمالاً هنگام استفاده واقعی از زبان با مشکل مواجه خواهید شد.
به همین دلیل در تاکرو، تمرینها به گونه ای طراحی شدهاند که زبانآموز بتواند آموختههای خود را در موقعیت های واقعی به کار بگیرد؛ زیرا هدف نهایی، استفاده از زبان در زندگی است، نه فقط دانستن قواعد آن.
بعد از مهاجرت واقعاً از زبان انگلیسی در چه موقعیتهایی استفاده میکنید؟
یکی از بزرگترین اشتباهات زبانآموزان این است که تصور میکنند پس از مهاجرت، مهمترین چالششان شرکت در آزمون زبان یا گذراندن مصاحبه سفارت است. در حالی که آزمون فقط یک مرحله از مسیر است و زندگی واقعی تازه بعد از رسیدن به کشور مقصد آغاز میشود.
اگر از مهاجرانی که چند سال است در خارج از کشور زندگی میکنند بپرسید، احتمالاً به شما خواهند گفت که بیشترین استفاده از زبان انگلیسی را نه در دانشگاه یا محل کار، بلکه در کارهای روزمره داشتهاند.
برای مثال، ممکن است در هفته اول مهاجرت مجبور شوید:
خانه اجاره کنید.
برای افتتاح حساب بانکی اقدام کنید.
- سیمکارت بخرید.
- قراردادهای مختلف را بخوانید.
- برای مراجعه به پزشک وقت بگیرید.
- با صاحبخانه یا همسایه صحبت کنید.
- فرزند خود را در مدرسه ثبتنام کنید.
- خرید روزانه انجام دهید.
- از حمل و نقل عمومی استفاده کنید.
همه این موقعیتها به مهارت مکالمه، درک شنیداری و اعتماد به نفس شما در استفاده از زبان وابسته هستند.
به همین دلیل، اگر هدفتان مهاجرت است، بهتر است زبان را فقط برای گرفتن مدرک یاد نگیرید؛ بلکه آن را به ابزاری برای ساختن زندگی جدید تبدیل کنید.
زبان مورد نیاز برای مهاجرت کاری با مهاجرت تحصیلی چه تفاوتی دارد؟
یکی از اشتباهات رایج این است که همه افراد با یک روش یکسان زبان میخوانند، در حالی که نیازهای یک دانشجو با نیازهای یک برنامهنویس یا مدیر فروش کاملاً متفاوت است.
اگر قصد ادامه تحصیل دارید، احتمالاً باید زمان بیشتری روی مهارت Reading و Academic Writing بگذارید.
اما اگر هدفتان کار کردن در یک شرکت بینالمللی است، Speaking، Listening و Business English اهمیت بسیار بیشتری خواهند داشت.
به همین دلیل، قبل از شروع یادگیری باید مشخص کنید دقیقاً برای چه هدفی مهاجرت میکنید.
| مهاجرت تحصیلی | مهاجرت کاری |
|---|---|
| مطالعه مقالات | شرکت در جلسات |
| نوشتن مقاله | مذاکره |
| ارائه دانشگاهی | ارائه پروژه |
| مکاتبه با استاد | ایمیل کاری |
| شرکت در کلاس | ارتباط با همکاران |
بهترین روش یادگیری زبان انگلیسی برای مهاجرت چیست؟
شاید این سؤال برای شما هم پیش آمده باشد:
اپلیکیشن نصب کنم؟ کلاس بروم؟ کتاب بخوانم؟ یا فیلم ببینم؟
واقعیت این است که هیچ منبعی بهتنهایی معجزه نمیکند.
بهترین روش، ترکیبی از چند ابزار مختلف است که یکدیگر را کامل میکنند.
۱. کلاس آموزشی
داشتن مسیر مشخص باعث میشود سردرگم نشوید و بدانید در هر مرحله روی چه مهارتی باید تمرکز کنید.
۲. تمرین مکالمه
بزرگترین تفاوت بین کسی که زبان را «میداند» و کسی که از آن «استفاده میکند»، میزان تمرین مکالمه است.
۳. پادکست
پادکستهایی مانند BBC Learning English یا ESL Pod به تقویت مهارت شنیداری کمک زیادی میکنند.
۴. سریال و فیلم
اگر با روش درست تماشا شوند، میتوانند شما را با زبان واقعی آشنا کنند.
۵. مطالعه روزانه
حتی روزی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه مطالعه مستمر، در بلندمدت نتیجه بسیار بهتری نسبت به مطالعه سنگین و نامنظم خواهد داشت.
در تاکرو نیز تلاش کردهایم این منابع را در کنار هم قرار دهیم تا زبانآموز فقط مصرفکننده محتوا نباشد، بلکه بتواند آنچه یاد میگیرد را در مکالمه و زندگی واقعی به کار بگیرد.
از کجا یادگیری زبان برای مهاجرت را شروع کنیم؟
اگر هنوز شروع نکردهاید، احتمالاً حجم زیاد منابع باعث سردرگمی شما شده است.
کتابهای مختلف، اپلیکیشنها، کانالهای یوتیوب، دورههای آنلاین و کلاسهای متنوع، انتخاب را سخت میکنند.
بهترین نقطه شروع، شناخت سطح فعلی زبان است.
وقتی بدانید در چه سطحی قرار دارید، انتخاب منابع مناسب بسیار آسانتر خواهد بود.
برای مثال:
اگر در سطح A1 باشید، دیدن سریال بدون زیرنویس احتمالاً فقط باعث ناامیدی شما میشود.
اگر در سطح B2 باشید، وقت گذاشتن روی کتابهای مقدماتی پیشرفت چندانی ایجاد نمیکند.
به همین دلیل، در تاکرو اولین قدم، جلسه تعیین سطح رایگان است تا بر اساس سطح فعلی، هدف مهاجرت و زمان باقیمانده تا سفر، یک مسیر یادگیری مناسب طراحی شود.
رایجترین اشتباهات زبانآموزان قبل از مهاجرت
بسیاری از افراد مدت زیادی زبان میخوانند، اما هنگام مهاجرت متوجه میشوند هنوز نمیتوانند بهراحتی ارتباط برقرار کنند.
چند اشتباه رایج عبارتاند از:
حفظ کردن لغات بدون استفاده
دانستن هزاران لغت زمانی ارزشمند است که بتوانید از آنها در مکالمه استفاده کنید.
تمرکز بیش از حد روی گرامر
گرامر مهم است، اما اگر تمام زمان خود را صرف قواعد کنید و هیچ مکالمهای نداشته باشید، در موقعیتهای واقعی با مشکل مواجه خواهید شد.
نداشتن برنامه مشخص
هر هفته عوض کردن کتاب، اپلیکیشن یا مدرس معمولاً باعث کاهش سرعت پیشرفت میشود.
ترس از اشتباه کردن
بسیاری از زبانآموزان آنقدر منتظر «صحبت کردن بدون اشتباه» میمانند که اصلاً تمرین مکالمه را شروع نمیکنند.
در حالی که اشتباه کردن بخشی طبیعی از فرآیند یادگیری زبان است.
یادگیری فقط برای آزمون
اگر تمام هدف شما گرفتن نمره آیلتس باشد، ممکن است بعد از مهاجرت متوجه شوید که هنوز برای مکالمههای روزمره آمادگی کافی ندارید.
به همین دلیل، بهتر است از ابتدا بین آمادگی آزمون و مهارت واقعی تعادل برقرار کنید.